Ik stap de deur uit en pak mijn fiets. Na 10 minuten fietsen doemt de Zuidas op, maar het VUmc is niet mijn eindstation. De komende weken werk ik op locatie AMC. Ik zet mijn fiets in een van de rekken en loop het metrostation in. Op naar de andere kant van de Amstel!

Na ruim 20 minuten stap ik in Zuidoost weer uit. Ik loop richting een gebouw met de welbekende tulp op de gevel, maar toch voelt het anders. Gelukkig ben ik niet de enige die vandaag een dagdienst heeft, anders had ik die personeelsingang met mijn slechte richtingsgevoel nooit gevonden. In het ziekenhuis is het simpel bordjes volgen en als snel sta ik op de juiste verdieping. Tijd om me om te kleden. Geen vertrouwd wit uniform maar een groen OK pak. Ik stel mij aan iedereen voor, maar moet eerlijk bekennen dat de namen mij al snel duizelen.

De indeling, de overdracht, het gaat allemaal net iets anders en het voelt daardoor toch wat onwennig. Maar zodra ik mijn handen in de couveuse steek kan ik gerust ademhalen: dít ken ik. Misschien zijn veel zaken rondom de couveuse net iets anders, maar daarbinnen is het bekend terrein. De dagen en weken erna leer ik de afdeling en alle collega’s kennen. En zo ontdek ik dat er naast verschillen ook veel overeenkomsten zijn. Allemaal willen we onze patiëntjes en hun ouders een goede toekomst bieden.

Ik raak eraan gewend dat ik minstens 10 keer per dienst de verkeerde kast opentrek. Maar elke keer is er ook iemand die mij de goede kast aanwijst. Met zowel collega’s als met ouders heb ik mooie gesprekken over de nieuwe afdeling: Wat zouden zij fijn vinden aan een single bed unit? Maar ook wat gaan ze missen aan de open afdeling? Alle meningen en ervaringen zijn goed om mee te nemen in de beslissingen die nog genomen moeten worden.

Na 3 maanden “uitwisselen” start ik deze week weer op locatie VUmc. Aan de ene kant blij, want 10 minuten fietsen is toch beter dan die reistijd van bijna een uur naar Zuidoost. Maar ik vind het ook jammer om alle collega’s aan de andere kant van de Amstel achter te laten. Een definitief afscheid is het niet. Ik heb er vertrouwen in dat we elkaar op de weg naar onze mooie nieuwe afdeling nog vaak gaan zien.

Nicky is een gedreven intensive care neonatologie verpleegkundige. Dagelijks zorgt zij samen met haar collega’s in Amsterdam UMC locatie VUmc voor de allerkleinste en meest kwetsbare patiëntjes. Nieuwsgierig? Op het Instagram account @babiesareourbusiness geeft zij, samen met haar collega’s, een kijkje achter de deuren van hun mooie maar ook indrukwekkende afdeling.

Heeft deze blog jou geïnspireerd en wil jij ook werken op de IC-neonatologie afdeling? Bekijk dan snel hier onze vacatures!