De intensive care neonatologie is voor veel mensen een onbekende afdeling. Sommigen weten niet eens van het bestaan af. Het is de afdeling voor premature of zieke pasgeborenen. Kleine en kwetsbare patiëntjes tussen de 500 gram en 5 kilo, geboren vanaf 24 weken tot de voldragen leeftijd. Het is technisch en uitdagend werk en geen dag is hetzelfde. Het gezegde “het is hollen of stilstaan” gaat hier zeker op.

Vandaag begon als een rustige dag, maar al snel is het een hectische dienst. Een patiëntje die ineens zieker wordt en waarbij er een sepsis workup gedaan moet worden. Een ander patiëntje, die zoveel incidenten heeft dat hij aan de beademing moet.

En dan komt er ook nog een aankondiging voor een mogelijke opname. Een zwangere vrouw, die al enige tijd opgenomen was, heeft nu opnieuw weeën. Ik zorg ervoor dat alles klaar staat voor het geval dat. En inderdaad ergens halverwege de dienst komt het telefoontje dat de partus doorzet. Een uur later komt de arts binnen met de transportcouveuse. Hierin ligt een klein meisje geboren na een zwangerschap van 27 weken en 5 dagen. Nog geen kilo zwaar, maar dapper zelf ademend met nCPAP ondersteuning. Daar achteraan komt een vader, duidelijk onder de indruk van de gehele situatie. Ik feliciteer hem met de geboorte van zijn dochter. Voorzichtig komt er een kleine glimlach op zijn bezorgde gezicht.

Een prematuur geboren baby kan veelal zelf ademen maar heeft hier wel ondersteuning bij nodig. Ook is het nog niet instaat om zelf te drinken en heeft dus een sonde en infuus nodig voor toediening van voedingsstoffen. Ik zorg ervoor dat dit kleine meisje aangesloten wordt aan alle apparatuur. Alle controles zien er goed uit. Ondertussen vertel ik de vader wat ik doe en waarom. Voorzichtig legt hij na wat aansporen zijn handen op zijn dochtertje, “want wat is ze klein”.

Even later arriveert ook moeder op de afdeling en dan volgt er als je het mij vraagt een van de mooiste momenten. Voor de allereerste keer haal ik dit prematuur geboren meisje uit de couveuse en leg haar huid op huid bij moeder om te buidelen. Midden in alle hectiek ontstaat er een gezinnetje. Ik aanschouw het en realiseer mij maar weer eens hoe mooi en waardevol het vak is wat ik mag uitoefenen.

 

Nicky is een gedreven intensive care neonatologie verpleegkundige. Dagelijks zorgt zij samen met haar collega’s in het Amsterdam UMC locatie VUmc voor de allerkleinste en meest kwetsbare patiëntjes. Nieuwsgierig? Op het Instagram account @babiesareourbusiness geeft zij, samen met haar collega’s, een kijkje achter de deuren van hun mooie maar ook indrukwekkende afdeling.

Heeft deze blog jou geïnspireerd en wil jij ook werken op de IC-neonatologie afdeling? Bekijk dan snel hier onze vacatures!